Yankı Projesi, gençlerin çoğu zaman duyulmadığı, anlaşılmadığı ve hızla geçilip gidildiği bir dünyada, durup birbirini gerçekten dinleyebilmenin mümkün olup olmadığını sormak için ortaya çıktı. Nilüfer Kent Konseyi ve Bir Bulut Olsam Derneği işbirliğiyle hayata geçen bu proje, gençlerin yalnızca bir araya geldiği değil, birbirine temas edebildiği bir alan yaratmayı amaçladı.
Bu yolculukta gençler pasif katılımcılar olarak değil, sürecin öznesi olarak yer aldı. Bir Bulut Olsam Derneği, Toplum Gönüllüleri Topluluğu ve Yaratıcı Drama Topluluğu’ndan gençler, kendi deneyimlerini, sorularını ve arayışlarını merkeze alarak başka gençler için atölyeler tasarladı. Bu atölyeler, “öğreten–öğrenen” ikiliğini aşan, birlikte üretmeye ve birlikte düşünmeye dayanan bir karşılaşma alanına dönüştü.
Sanat, yaratıcı drama ve farklı ifade biçimleri Yankı Projesi’nin ortak dili oldu. Bazen bir hareketle, bazen bir kelimeyle, bazen de sessizlikle ilerleyen atölyelerde gençler; gündelik hayatın içinde bastırılan, ertelenen ya da görmezden gelinen duygularına alan açtı. Ne hissettiklerini “doğru” bir şekilde anlatmak zorunda kalmadan, oldukları hâliyle var olabildiler.
Yankı Projesi, duyguların hızla tüketildiği bir zamanda, onları ciddiye almayı seçti. Söylenmeyenlerin söylenebildiği, duyulmadığını düşünenlerin duyulduğunu hissettiği bir ortam yarattı. Gençler, birbirlerinin hikâyelerinde kendilerinden parçalar buldu; yalnız olmadıklarını, benzer soruları taşıdıklarını fark etti.
Bu süreçte ortaya çıkan şey bir etkinlikler dizisinden çok daha fazlasıydı. Yankı, sanatla, oyunla ve samimi temasla örülmüş canlı bir buluşma alanına dönüştü. Güvenin yavaş yavaş kurulduğu, seslerin birbirine çarparak çoğaldığı bir alan…
Yankı Projesi, gençlerin sesini yükseltmek iddiasıyla değil; o sesin zaten var olduğunu hatırlatmak niyetiyle ilerledi. Çünkü bazen en büyük ihtiyaç, konuşmak değil, duyulacağını bilerek konuşabilmektir. Yankı, tam da bu ihtiyacın karşılığında oluştu.
